یک شعر طنز قدیمی(از یک ناشناس)

مناظره با حافظ

نیمه شبِ پریشب گشتم دچار کابوس                         دیدم به خواب حافظ ، توی صف اتوبوس

گفتم: سلام حافظ، گفتا علیک جانم                           گفتم : کجا روی تو ؟ گفتا که خود ندانم

گفتم: بگیر فالی، گفتا نمانده حالی                            گفتم: چگونه ای گفت :دربند بی خیالی

گفتم: که تازه تازه شعر و غزل چه داری                     گفتا که می سرایم شعر سپید، باری

گفتم: ز دولت عشق ، گفتا که کودتا شد                      گفتم: رقیب، گفتا :او نیز کله پا شد

گفتم:کجاست لیلی؟مشغول دلربائی؟!                         گفتا :شده ستاره در فیلم سینمائی

گفتم: بگو ز خالش،آن خال آتش افروز                      گفتا: عمل نموده دیروز یا پریروز

گفتم: بگو ز مویش گفتا: که مش نموده                      گفتم: بگو ز یارش گفتا ولش نموده

گفتم: چرا؟چگونه؟عاقل شده است مجنون؟!                 گفتا شدید گشته معتاد گدد و افیون

گفتم: کجاست جمشید ؟ جام جهان نمایش؟                   گفتا خریده قسطی تلویزیون به جایش

گفتم: بگو ز ساقی ،حالا شده چه کاره؟                        گفتا شده است منشی در دفتر اداره

گفتم: ز ساربان گو،با کاروان غم ها                           گفتا آژانس دارد با تور دور دنیا

گفتم: بگو ز محمل یا از کجاوه یادی                           گفتا :پژو،دوو،بنز،یا گلف نوک مدادی

گفتم: بگو ز مشک آهوی دشت زنگی                          گفتا که ادکلن شد در شیشه های رنگی

گفتم: بلند بوده موی تو آن زمان ها ؟!                        گفتا :به حبس بودم از ته زدند آنها

گفتم: شما و زندان ! حافظ ما رو گرفتی؟!                    گفتا ندیده بودم هالو به این خرفتی!

 

 

                           

یک دیدگاه

  1. اامیرحسین عهدنو

    تکراری شده بعدی لطفا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *